miércoles, 31 de enero de 2018

CELEBRANDO O DÍA DA PAZ NA BIBLIOTECA

 dia  30  de  xaneiro  celebramos no IES nº 1  Dia Mundial  da Paz.

Este ano decidimos que foran os máis pequenos os que deixaran as súas mensaxes  con  debuxos   e lendas alusivos  o  tema da paz.

Nin que decir ten, que, deseguida se puxeron  mans  á  obra :  a biblioteca  encheuse  de entusiastas rapazas e rapaces de 1º de ESO que debuxaron e colorearon  corazóns, mundos, mans , etc.. Aquí no blogue vos deixamos unha pequena mostra do que fixeron.

Todos os traballos están expostos na biblioteca, aulas e corredores  do centro.


Tampouco nos esquecemos  de poñer na biblioteca, unha pequena mostra  de  libros que dun xeito ou doutro nos falan da paz  ou da falta dela.

Moitos  xa son clásicos como " O Principiño ", 
"  El diario de Ana Frank ", " Guerra  y  Paz "
ou  " El niño con el pijama de rayas ".  Tamén incluímos  novelas gráficas  como  "Persépolis"
e varias novelas de Agustín  Fernandez Paz:
"  As flores radiactivas ", "  O laboratorio do doctor Nogueira ",  e  " Lúa  de Senegal ".  Sen esquecer  as biografías  de personaxes como Martin  Luther  King,  Nelson Mandela ,   Rosa  Parks  ou a testemuña biográfica de Malala  Yousafzai.


martes, 28 de noviembre de 2017

O MACHISMO QUE NON SE VE

Os alumnos de 3ª  de ESO B, xunto  coa nosa titora Rocío,  estivemos a falar sobre  " O machismo na nosa sociedade " durante as sesións de titoría do mes de novembro. Primeiro vimos o documental :  " El machismo que no se ve " , de RTVE, e logo mantivemos un debate onde cada un de nós comentaba situacións reais nas que observamos que ese machismo está presente nas nosas vidas.

Por último, e con motivo da celebración  do
" Día  Internacional contra a  Violencia  de Xénero ", buscamos cancións   relacionadas con este tema e escollimos frases  para escribilas en cartolinas que logo colocamos nas escaleiras principais do instituto, porque a violencia de xénero , é un problema que nos atinxe a todos.


                                                      Rocío González Vázquez.  Profesora de Matemáticas .
                                                                                                 Titora  de  3º  de  ESO  B  .           

lunes, 27 de noviembre de 2017

PALABRAS E VOCES CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

Como todos os anos, o venres 24 de novembro tivo lugar no salón de plenos do Concello do Carballiño un acto conxunto de todos os centros educativos da vila, no que se denunciou a violencia de xénero, auténtica lacra que non somos capaces de erradicar da nosa sociedade. Ese mesmo venres, víñase de producir unha nova morte dunha muller a mans da súa parella. 
Quero agradecer dende aquí a colaboración de Marta  e  Natalia  (  1º  de  ESO  )  e   de  Abril  e  Sara  (  1º  de  Bacharelato  )  que  foron as representantes  de noso centro e que leron poemas alusivos a esta problemática.

Xa no centro, fixemos tamén unha exposición con carteis e con libros  cuia temática é fundamentalmente o maltrato e a violencia contra as mulleres. Dende a vicedirección  do centro tamén se puxeron as " esquelas "  cos nomes e apelidos de todas as mulleres mortas no que vai de ano.

viernes, 24 de noviembre de 2017

NOVEMBRO MES DA CIENCIA NA BIBLIOTECA

Este ano con especial dedicación a madame Curie,  da que se cumpriron 150  anos de seu nacemento  (  Varsovia, 7 de novembro de 1867 ).

Marie Curie foi a primeira muller que recibiu o premio Nobel  de Física  en 1903 , xunto co seu home Pierre Curie  e,  posteriormente o de Química xa en solitario -1911-

Como outros cursos, tamén temos unha exposición na Biblioteca de libros que nos falan de Ciencia . Dende hai varios anos, a Biblioteca foi adquirindo  fondos  desta temática: dende novelas , DVD,s , biografías de científicos e, libros divulgativos, que falan de distintos aspectos da Ciencia  pero dun xeito ameno e asequible.




martes, 31 de octubre de 2017

DÍA DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES

En palabras de Pilar López Ávila : " .. nas bibliotecas descubrimos, aprendemos, informámonos, sentimos. Vivimos outras vidas. Maxinamos que somos tartarugas xigantes que gardamos baixo a nosa cuncha as historias que nos contaron, os libros que limos e os libros que soñamos ler algún día. Somos auténticas bibliotecas ambulantes ". 
Dende 1997 a Asociación Española de Amigos del Libro Infantil y Juvenil promove esta celebración do 24 de outubro como  " Día  Internacional  da Biblioteca ", en lembranza do incendio da Biblioteca de Saraievo durante o conflito dos Balcáns en 1992.
Tralo ataque, o médico e historiador croata Mirko G. Grmek acuñou o termo  " memoricidio " para definir a destrucción da memoria e o tesouro cultural do " outro " , do adversario, do inimigo.
Bibliotecas públicas, privadas, universitarias, escolares, etc.. acollen grandes tesouros, e destruílas ou non protexelas, que ven a ser o mesmo, é un " memoricidio "
Libros  Marabillosos
Un dos mellores xeitos de protexelas é dálas a coñecer, abrir as súas portas, amosar seus recunchos máis escondidos, extraer seus documentos dos fríos andeis e poñelos nas mans dos lector@s.
Aquí tendes unha pequena mostra dalgúns dos tesouros que temos na Biblioteca: Libros Marabillosos e pouco convencionais que nos falan do Titanic, as Aventuras de Ulises, Os Dinosaurios, Romeo e Xulieta, os Dragóns ou nos contan unha Öpera..
Son, en definitiva, portadores de historias, soños e esperanzas.
                                                                                                         






Nesta exposición tamén exhíbese unha edición facsímile do Pergamiño Vindel , cedido pola profesora de Língua e Literatura Galega Chelo González Álvarez.
O pergamiño Vindel é un texto copiado a finais do século XIII ou comezos do XIV que contén as sete cantigas de amigo de Martín Codax con notación musical incluída de seis.
A descuberta deste pergamiño debeuse ao azar. Ocorreu cando o comerciante de libros antigos  Pedro  Vindel o  encontrou na súa biblioteca en 1914 servindo de forro a un exemplar do  De officiis  de Cicerón, do século XIV con encadernación do século XVIII.
O pergamiño desapareceu pouco tempo despois de se descubrir, créndose perdido durante moitos anos. Logo, foi adquirido polo diplomático e musicólogo Rafael Mitjana , que o depositou na súa biblioteca de Uppsala, cidade sueca onde residía por aquel entón. Tras a súa morte , en 1921, a biblioteca foi vendida polos seus herdeiros e,  despois de varias vicisitudes, o pergamiño foi adquirido pola Pierpoint Morgan Library de Nova York, onde se conserva dende 1977.
Entre os meses de outubro do ano 2017 e marzo do ano 2018, o pergamiño Vindel exponse no Museo do Mar de Galicia, na cidade de Vigo .

lunes, 13 de marzo de 2017

NO DÍA INTERNACIIONAL DA MULLER





Este 8 de Marzo decidimos adicar o  " Día Internacional da Muller "  ás  " mulleres artistas ", pintoras e escultoras que ao longo da historia tamén deixaron a súa pegada na  Arte. Creadoras que, moitas veces foron silenciadas ou quedaron nun segundo plano con respecto ós seus compañeiros homes.

Esta quere ser unha pequena mostra dalgunhas das pintoras máis famosoas de todos os tempos: Artemisia Gentileschi,  Angélica Kauffmann, Mary Cassatt, Georgia O¨keeffe, Frida Kahlo , Lee Krassner ou Berthe  Morisot.









 Tampouco esquecemos  ás artistas galegasElvira Santiso, Maruja Mallo, Mª Antonia Dans, Concha Vázquez, Menchu Lamas , Carmen Rodríguez de Legísima, Xulia Minguillón..












Un caso moi especial é o da escultora francesa Camille  Claudel 
( 1864-1943 ), que forma parte do panteón de artistas cuxa xenialidade reamatou por converterse  en " loucura ". Puidera ser que Camille fose unha persoa inestable, pero hai serias dúbidas sobre a suposta loucura de quen foi unha das mellores escultoras do século XX . A súa, é a historia dun enfrontamento: dunha muller xenial e turbulenta contra todos aqueles que quixeron poñer atrancos ó seu indomable espírito.

Non se pode entender a traxectoria persoal e artística de Camille Claudel sen falar de Auguste Rodin, o recoñecido escultor francés de quen Camille foi durante 10 anos, alumna, modelo e amante, influíndo notablemente  en moitas das obras de seu mestre. Camille Claudel morreu en 1943 no manicomio de Montdevergues a idade de 79 anos. Despoi de máis de 30 anos de reclusión, aillada pola súa familia e na máis completa soedade.
Ela simboliza moi ben as dificultades que tuveron moitas mulleres para expresarse e traballar libremente, nas mesmas condicións nas que o facían seus compañeiros homes.












































































lunes, 19 de diciembre de 2016

UN CONTO DE NADAL

A porta do despacho de Scrooge estaba aberta para lle bota-lo ollo ó seu escribente que copiaba cartas máis alá, nunha celda pequena e lóbrega.  Scrooge tiña unha pequena cheminea, pero o lume do escribinte semellaba ter un só carbón. Non podía enchelo porque Scrooge gardaba a caixa do carbón  na súa sala, e en canto entrase cunha pá o xefe advertería de despedilo. Así que puxo a bufanda branca e tentou de se quentar coa vela; nembargantes fracasou no intento por pouco maxinador.

_ ¡  Bo Nadal, tío ! ¡ Deus te garde !- berrou unha voz animosa. Era a voz do sobriño de Scrooge que entrou tan rápido que este foi o primeiro aviso que tivo da súa chegada.
_¡ Bah ! _ dixo  Scrooge_ . Será parvo?.

O sobriño de Scrooge chegaba tan afervoado de camiñar de présa pola néboa e a xeada que rebrillaba , a cara rubia e belida, os ollos chispentos a bafo fumento .

- Parvada o Nadal, tío?. Non queres dicir iso, non si?.

- Si - dixo Scrooge -,  ¡ Bo  Nadal ... !  Que dereito tes a estar feliz?.  Ti es moi pobre..

- Pois logo- retrucou o sobriño- que dereito tes ti a estar triste?. Que razóns tes para ser un túzaro?. Ti es moi rico..

- Que outra cousa podo ser -respondeu Scrooge- vivindo en semellante mundo de babecos. ¡ Bo Nadal ...!. ¡ Déixate de bo nadal !. Que é para ti o Nadal máis ca un tempo de pagar contas sen te-los cartos, o tempo de atoparte un ano máis vello e ningunha hora máis rico , de facer balance e atopar que tódalas partidas que entran nos libros están contra ti?. Se poidese facer a miña vontade- seguiu dicindo Scrooge alporizado- tódolos parvos que van por aí co " Bo Nadal " nos beizos estarían cocidos na súa salsa e enterrados cunha estaca de aceiro cravada no corazón. ¡ Vaia que sí !.

Sobriño- retroucou con rixeza- festexa o Nadal ó teu xeito, e déixame a min facelo ó meu.

-  Hai moitas cousas que me puideron facer ben e que non aproveitei- respondeu o sobriño - entre elas o Nadal. Pero estou certo de ter pensado sempre no  Nadal, á parte da  veneración debida ó seu sagro nome e orixe, coma un tempo bo: amable, de perdón, caridade; un tempo agradable, o único tempo, que eu saiba, do longo calendario do ano, en que homes e mulleres parecen abrir libremente os seus corazóns e pensar nos demais coma se realmente fosen compañeiros de viaxe cara á eternidade e non outra raza de criaturas que van por outro camiño.
Pero, tío, ainda que o Nadal non me puxera unha raspa de ouro ou prata no bolso, coido que me ten feito ben. 
Así que , benia o Nadal !.


" Un  Conto  de Nadal  ".  Charles  Dickens. [ 1812-1870 ]. Edic. Xerais. Vigo, 1985